Foto: De kerken op Urk besteden aandacht aan de doop; de gereformeerde kerk op Urk heeft bijvoorbeeld de gewoonte om doopouders een boekje te geven waarin de vragen over de doop op rij worden gezet. Als de predikant langskomt, kan men onderwerpen uit het themaboekje bespreken.
Kerken op Urk geven gezamenlijk aandacht aan doop en verbond
De kerken van de gereformeerde gezindte op Urk hebben de handen ineen geslagen. Ze spraken af in maart allen tijdens een themaweek aandacht te besteden aan de doop. Ze willen daarbij laten zien hoe de doop een plek mag krijgen vanuit het verbond. Dat gebeurt onder de noemer ‘Samen Gereformeerd’.
Doel van de aandacht is de gemeenteleden inclusief de ambtsdragers toe te rusten zodat zij de rijkdom van de doop verstaan. De deelnemende kerken besteden aandacht aan het thema in de prediking, in een magazine bij het onderwerp, in een podcast, in een toerustingsavond voor gemeenteleden met panelgesprekken en een toerustingsavond voor ambtsdragers. De toerustingsavonden staan gepland voor 18 maart.
De kerken steken positief in. Ze laten zien hoe je vanuit de gereformeerde gezindte de doop mag beleven. De dopeling krijgt door het sacrament deel aan het verbond van God. Jonge kinderen mogen als erfgenamen van Gods rijk de doop ontvangen. Voor ouders die hun kind hebben laten dopen, kan het sacrament troost bieden als ze zich zorgen maken over de ontwikkeling van hun kind. God laat niet los het werk van Zijn handen.
De kerken hebben samen een doopmagazine gemaakt. Daarin zijn bijdragen opgenomen van de deelnemende kerken, zoals de drie protestantse denominaties, dat zijn de gereformeerde kerk van Urk, de hervormde gemeente Urk De Ark en de hervormde gemeente Urk De Bron; verder de christelijke gereformeerde kerken, de gereformeerd vrijgemaakte kerk, en de nederlands-gereformeerde kerk. Verder zijn betrokken de oud-gereformeerden en de gereformeerde gemeente.
Het onderwerp van de doop stond ook centraal tijdens de werkgemeenschap van protestantse predikanten en pastores uit de Noordoostpolder en Urk die op 19 januari op Urk werd gehouden. Daarin kwam onder meer de waarneming naar voren dat er meelevende kerkgangers zijn die vragen stellen over de doop en de overdoop. Sommige mensen overwegen een overdoop en beroepen zich op de beleving van het geloof. In de zuigelingendoop ligt het accent op Gods ‘ja’ dat aan een menselijk woord vooraf gaat; en op de context van de gemeente die aan het individu een thuis mag bieden.
Tijdens het predikanten- en pastoresoverleg kwamen diverse elementen van de doop naar voren. Er werd onder meer gerefereerd aan de dooperkenning van de kerken, waarbij men de doop bediend in een andere kerk erkent als legitiem. Deze verklaring is in 2012 onder meer getekend door de Protestantse Kerk, de Rooms-Katholieke Kerk, de Syrisch-Orthodoxe Kerk en nog zes andere kerken. De erkenning geeft uitdrukking aan het feit dat ‘Gods ja’ blijft staan, ook al is de feitelijke doop bij een ander kerkgenootschap aangereikt. De ondertekenaars gaan er van uit, dat de doop in een andere kerk plaatsvindt door een bevoegde ambtsdrager, dat de naam van de drie-enige God daarbij wordt uitgesproken en dat er royaal water bij het sacrament wordt gebruikt.