Het blad Zondag verschijnt als periodiek kerkblad in Drenthe, Overijssel en Flevoland. De editie van 26 april meldt onder meer de verkiezing van de nieuwe classispredikant van Overijssel-Flevoland en geeft een impressie van de EO-Jongerendag. Er is ook een commentaar bij de lintjes die 24 april worden uitgereikt geschreven door Klaas van der Kamp. Hieronder de tekst. 

Een lintje

Het koningschap geeft Nederland een menselijk gezicht. Willem-Alexander en Máxima verlenen met hun glimlach kleur aan de democratie. Ze maken het bestuur minder afstandelijk. Rapporten en regels krijgen zo iets persoonlijks. Dat brengt mensen dichter bij elkaar.

Daar passen de lintjes goed bij. Die worden uitgereikt op de laatste werkdag vóór Koningsdag, in 2026 op 24 april. De lintjes zijn er om mensen te eren die op de achtergrond werken. Dat vind ik de mooiste onderscheidingen. Mooier dan lintjes voor functies die altijd al zichtbaar zijn, zoals bij Kamerleden.

Jaarlijks krijgen ruim 3400 mensen een lintje. Het zijn meest gewone mensen. Mensen die koffie schenken in een buurthuis, een sportclub draaiend houden of klaarstaan in een kerk. In Overijssel krijgen jaarlijks zo’n 250 mensen een lintje. In Flevoland zijn dat er ruim 50. Achter elk getal zit een verhaal van trouw en inzet.

Het doet denken aan het Bijbelboek Ester. Haman wil eer en aandacht. ‘Wat moet er gedaan worden met de man die de koning wil eren?’ vraagt Ahasveros hem. En Haman denkt dat het over hem gaat. Hij vraagt vervolgens om publieke erkenning met koninklijke kleren, een rijtoer op een koninklijk paard en een heraut die vooruit loopt. De humor in het verhaal is, dat Mordechai die eer ten deel valt. Hij is de stille in de lande.