Biddag

Woensdag 11 maart is biddag. Het is een dag om na te denken over eten en drinken. Op je bewust te zijn van wat er op tafel komt.  

Die dag roept bij mij herinneringen op aan de boerderij waar ik ben opgegroeid. De melk van de koeien stroomde toen nog door glazen buizen in de stal. Je zag de witte melk door de buizen naar een grote tank gaan. Soms was er in het laatste deel van het  melken, de melk van een koe die net een kalf had gekregen. Zo’n koe moest je voorzichtig behandelen. Want het dier had een strak uier. In die eerste melk zat bloed met klontjes. Die dikke melk, biest, had een roodbruine kleur door het bloed.

Ooit hadden we gasten, die toekeken. Zij zagen die melk en vroegen: “Zie ik dat goed? Geeft die koe chocolademelk?”. Ze wisten niet beter.

Wij zagen die afstand tot het buitenleven ook als neefjes en nichtjes bij ons kwamen logeren. Zij aten met ons mee aan tafel. Eén neefje wilde geen kip eten. Wij vroegen: “Waarom niet?” Hij zei: “Ik eet alleen vlees, als je niet kunt zien van welk dier het komt. Dus geen paling en geen kip. Maar wel een gehaktbal of een tartaartje.”

Zo’n neefje kan bepaalde restaurants beter niet bezoeken. Je hebt er aquaria met levende kreeften en oesters. Je mag er zelf aanwijzen welk dier je wilt eten. De kok pakt het dier uit het water en maakt het voor je klaar. In Zwolle zit bijvoorbeeld zo’n restaurant.

Woensdag is biddag. Biddag gaat over weten waar je eten vandaan komt. Biddag gaat over bewust omgaan met eten.

We worden op zo’n dag allemaal een beetje diëtist. We gaan weer bewust eten proeven. Dus geen eten voor de televisie. Maar aan tafel. En we maken gezonde keuzes. Dus twee keer per dag fruit. En bij de warme maaltijd eerst flink wat groente op bord en pas daarna een hoekje macaroni en gehakt.

De theoloog Miskotte zei ooit dat bidden voor het eten een vorm van beschaving is. Je begint niet zomaar te kauwen. Je staat eerst stil bij wat je krijgt. Je beseft dat het bijzonder is dat je voedsel van de aarde mag nemen. Of zelfs van een dier. Je hebt besef van de waarde van het eten. Het is kostbaar. Je spreekt je dank en je verwondering uit. Of je nu bidt of dat je je alleen even in jezelf keert woensdag; als je voorkomt dat eten routine wordt, is de biddag geslaagd.