Foto: Afscheid bij de classispredikanten; ds. Ellen Peersmann, preses van het overleg, hield een toespraakje en overhandigde een cadeaubon, een kaart en een fles wijn
De periode van afscheid nemen is ingezet. Mensen sturen vriendelijke kaarten. Margriet Gosker schreef een speciaal boekje 'De oecumene, het ambt en de vogels'. Bij vergaderingen nemen mensen afscheid. En er komen stukjes in bladen. In een bijlage de tekst van Kampen in Zicht; en hieronder de tekst die ds. Jonathan Zondag uit Dedemsvaart schreef voor zijn kerkblad.
Een ambachtelijk bestuurder gaat met pensioen
Begin 1998 ontmoette ik ds Klaas van der Kamp voor het eerst. Mijn vader was toen ouderling -voorzitter van de Centrale Kerkenraad van hervormd Enschede. Het was de tijd dat hervormd en gereformeerd samen gingen vergaderen. Ik mocht mee naar de intrede van ds Jaco Zuurmond, die in Enschede zou blijven tot mei 2026. Bij de receptie na afloop beende Klaas van der Kamp op en neer. Hij was toen scriba van de provinciale kerkvergadering in Overijssel. Eigenlijk had hij toen al de functie van classispredikant, al heette dat toen nog niet zo. Hij vertelde mijn vader dat Enschede de zaken goed op orde had. Enschede was toen een van de weinige plaatsen in Overijssel waar hervormden en gereformeerden gewoon wel samen wilden gaan. Mijn vader was natuurlijk zo trots als een pauw.
In 2011 ontmoette ik Klaas van der Kamp voor de tweede keer. Hij was toen algemeen secretaris van de Raad van Kerken in Nederland. Hij had een aantal beginnende predikanten uitgenodigd om eens kennis te komen maken met de Raad. Ik was een van hen. Mij viel hoe breed het netwerk van deze man was. Hij vertelde toen onder meer hoe dienstbaar koningin Beatrix was aan de Raad. Het was voor Klaas altijd een hele uitdaging om de belangrijkste kerkelijke leiders met enige regelmaat bij elkaar te krijgen. Maar als hij bijvoorbeeld een nieuwjaarsreceptie hield met de koningin erbij, dan kwamen de kerkelijke leiders allemaal.
Vanaf 2018 leerde ik Klaas van der Kamp kennen in zijn nieuwe rol als classispredikant voor Overijssel en Flevoland. Vanaf het begin genoot ik van de berichten op zijn website. Hij combineerde een journalistieke achtergrond met een brede belangstelling. Hij schreef even makkelijk over internationale ontwikkelingen als over lokale initiatieven. Als classispredikant was hij behoorlijk zichtbaar, vooral door de kerstnachtdiensten die hij in streektaal hield.
Klaas van der Kamp was in zijn rol een vertrouwenspersoon voor predikanten. Vele dominees hebben wel eens in zijn ruime studeerkamer in Kampen gezeten. Voor een vierjaarlijks bezoek zocht hij mij een keer op in Linde. Hij was een prettige gesprekspartner met een ruime blik. Later heb ik nog met hem gesproken over het beroepingswerk. Als geen ander overzag hij de mogelijkheden.
Formeel geeft de classis Overijssel-Flevoland leiding aan het geestelijk leven in de provincie. Maar de classis kan niet alles sturen. In de afgelopen jaren kromp de kerk, maar juist orthodoxe gemeenten groeiden. De classis heeft daar geen invloed op. De classis kan wel helpen als een gemeente omhoog zit. In de praktijk gaat het dan vaak om fusies en ruzies. Onlangs was Klaas nog bij de kerkenraad in Dedemsvaart om over mijn gedeeltelijke vertrek te praten. Ds Klaas van der Kamp staat uitstekend aangeschreven als classispredikant. Hij beheerst het bestuurlijke ambacht als weinig anderen.
Gelukkig werkt een classispredikant niet alleen. Een classispredikant kan leunen op een breed moderamen met kundige ambtsdragers. Een van hen is Johan Kuiper uit Dedemsvaart, die zijn werk als scriba van de classis met veel toewijding verricht. Het scribaat is ook echt een bult werk.
Op 28 juni neemt ds Klaas van der Kamp afscheid met een feestelijke dienst in de Bovenkerk in Kampen. Voorafgaand aan de dienst mogen alle dominees op de foto, in ambtsgewaad of desnoods in “C&A-confectiepak”. Na afloop krijgen ze een afdruk van die foto. Het is een prachtige manier van Klaas om zoveel mogelijk dominees naar zijn afscheid te krijgen.
Ds Jonathan Zondag