Binnenkomst ouderling van dienst Henny Baarslag gevolgd door diverse predikanten en ouderlingen

Inspiratie in breedte van de samenleving

Niet alleen binnen de kerk is inspiratie te vinden. De Geest werkt ook buiten de kaders van waar je haar verwacht. Met een overdenking over twee bijbellezingen waarin die gedachte is verwoord vatte ds. Hans van Solkema zondag 6 september zijn werk op als classispredikant van de Protestantse Kerk in Overijssel en Flevoland.

Predikanten en ouderlingen uit negen delen van de classis spreken een zegen uit

Ds. Gijsbert Rohaan verzorgde de lezingen. De eerste ging over Numeri 11, waar staat dat twee mannen Eldad en Medad in het kamp van de Israëlieten waren toen een deel van de geest van Mozes op zeventig oudsten elders rond de tent van samenkomst ontvingen. En toch bleken ook zij in staat te profeteren. Hans van Solkema legde uit dat hij in Joodse geschriften een aansprekende uitleg had gevonden. Er waren twaalf stammen; iedere stam kon zes mensen leveren voor de taak van de oudsten, maar dat leverde 72 leiders op, terwijl er maar 70 nodig waren. Het was bescheidenheid van Eldad en Medad om zich daarom terug te trekken. Ze lieten anderen voorgaan. En daarin toonden ze juist hun instelling van leven en daarom ontvingen ze ook in het kamp direct de Geest van God en konden ze profeteren.

Ds. Klaas van der Kamp spreekt de zegening door de Heilige Geest uit 

Een dergelijke situatie deed zich ook voor ten tijde van Johannes de Doper; daarover ging de tweede lezing uit Marcus 9. Johannes sprak tegen Jezus: ‘Meester, we hebben iemand gezien die in uw naam demonen uitdreef en we hebben geprobeerd hem dat te beletten omdat hij zich niet bij ons wilde aansluiten’. Maar Jezus blijft kalm, prijst de wonderdoener en het maakt ons tot op vandaag de dag duidelijk dat je je niet blind moet staren op de vraag of mensen zich bij je willen aansluiten.

Ds. Hans van Solkema tijdens de verkondiging 

Ds. Hans van Solkema gaf aan als een mystagoog invulling te willen geven aan het leidinggeven in de kerk. Het impliceert dat je het geloof en de inbreng van mensen om je heen hoog schat en tot hun volle wasdom wilt laten komen juist vanuit die mensen zelf.

Ds. Wilbert Dekker, preses van de classis 

Ds. Klaas van der Kamp leidde het deel van de kerkdienst waarin de nieuwe classispredikant werd verbonden aan zijn taak en werd gezegend terwijl hij knielde op de knielbank. Negen ambtsdragers uit diverse regio’s (ringen) van Overijssel en Flevoland sloten zich daarbij aan, legden de nieuwe classispredikant de handen op en spraken een zegenwens uit.

Ds. Kees van Ekris, scriba van de synode

Na afloop werd ds. Hans van Solkema toegesproken door ds. Wilbert Dekker als preses van de classis en door ds. Kees van Ekris, scriba van de generale synode. Wilbert Dekker noemde een vaak aangehaald (niet historisch juist) citaat van Pipi Langkous: ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan’. Hij sprak het vertrouwen uit in de nieuwe classispredikant en het verlangen te mogen samenwerken. Ds. Kees van Ekris noemde de meerwaarde van de classispredikant in zijn bijdrage en typeerde de inbreng van de nieuwe leidinggevende. ‘Classispredikanten geven stem en soms een beetje smoel aan de regio’s in ons land. We hebben het in de kerk nodig dat dialecten klinken en dat allerlei culturen kunnen ademen in die grote kerk’. De classispredikant kan daarin bijdragen met wijsheid, incasseringsvermogen en vooral geloof.