Lopen door Amsterdam
- een persoonlijke impressie -


Het lijkt me iets om aan te moedigen. Zo’n bezoek even buiten de comfortzone. Donderdag 23 augustus vierden we het zeventig-jarig bestaan van de Wereldraad in Amsterdam. De bemoeienis hoorde nog bij mijn ‘oude’ werk. Maar natuurlijk houd je ook al rekening met de nieuwe verantwoordelijkheid als classispredikant ten dienste van Overijssel-Flevoland. En als ik dan rondkijk met die bril kijk ik onwillekeurig naar mensen die in de regio wonen en stel ik mezelf de vraag: In hoeverre is datgene wat zich hier afspeelt relevant voor de regio?

Die laatste vraag is het gemakkelijkst. Het is de vraag die ik me ook als algemeen secretaris van de Raad van Kerken steeds voor ogen heb gehouden. Weliswaar in prescriptieve zin. Met het idee: datgene wat ik hier doe, moet direct of indirect relevantie hebben voor het geestelijke leven aan de basis, anders kan ik mijn tijd beter elders aan besteden. Ik geef toe dat het criterium ‘indirecte relevantie’ boterzacht is. Ik heb vaak de vergelijking gemaakt met laboratoriumonderzoek. Iemand die een dna weet te benoemen, is ogenschijnlijk niet revolutionair, maar uiteindelijk kan de rassen graan die je gaat verbouwen er mee manipuleren met alle positieve gevolgen van extra voedselvoorraad en risico van negatieve gevolgen van het doorbreken van de ecologische keten ook.

Een ander voordeel om vanuit de regio bij dergelijke groter manifestaties te komen is ongetwijfeld de mogelijkheid ideeën op te doen, mensen te ontmoeten en je eigen referentiekader scherp te houden. Het is verder gewoon handig als je mensen direct kan aanspreken. Ik kuierde even samen met Saskia van Meggelen en vroeg haar in het voorbijgaan of ze bij de verbintenisdienst kon zijn op 9 september in het Open Hof en of ze dan een paar woorden wil spreken als preses van de Protestantse Kerk. Natuurlijk, zei ze, ik kom. Zo’n toezegging kleurt de dag op een prettige manier.

De vraag: ‘Wie komt er uit de regio?’ is lastig te beantwoorden, omdat er onder de honderden bezoekers velen zijn die ik niet ken. Ik weet dat Jan Post Hospers uit Deventer komt. En een mooi project draait in Enschede, dat heet ‘Bruggenbouwen’. Hij mocht deze week zelfs naar minister Koolmees om het toe te lichten. Hij is nu bij de walk of peace door de hoofdstad en deelt met joodse en islamitische afgevaardigden een pamflet uit over de wens dat Jeruzalem een stad van vrede mag zijn. Tegelijk is het een bekentenis dat zoiets alleen mogelijk is als alle verhalen recht wordt gedaan.

Ik vond het ook leuk om toekomstige collegae te ontmoeten. Julia van Rijn wordt classispredikant in het noordelijk gedeelte van Zuid-Holland. Ze is nu nog verbonden aan de protestantse gemeente Amsterdam. Ze gaf een toelichting bij de walk of peace over de afspraak in de hoofdstad dat religies op geen enkele manier zullen accepteren dat minderheden worden gediscrimineerd. Ze hebben er een pact over gesloten. Goed om die hoofdstedelijke ervaring straks bij de collegae verankerd te weten, denk ik dan.

Foto: Jan Post Hospers (met het papier in handen) ontmoet ds. Saskia van Meggelen, preses van de synode, tijdens de walk of peace in de hoofdstad. Hieronder begin van de walk of peace met rechts ds. Julia van Rijn, aankomend classispredikant in het bovenste gedeelte van Zuid-Holland.