Jongste classispredikant bevestigd

Classispredikanten zijn uit de aard van hun functie in de regel iets ouder. Het is nu eenmaal voor de hand liggend om collegae te ontmoeten als je zelf diverse ervaringen op je netvlies hebt ontvangen. Bij alle senioriteit is er tegelijk wel altijd een jongste. Met het geboortejaar 1970 is Wilbert van Iperen dat; hij de jongste classispredikant. Ds. Wilbert van Iperen uit Barneveld is zondagmiddag bevestigd als classispredikant voor de Veluwe in de Grote Kerk in Elburg. Hij sprak over de bergrede in combinatie met een tekst van Paulus uit Romeinen 12. ‘Zegen uw vervolgens, zegen hen, vervloek hen niet’.

‘We leggen de lat hoog’. Als je er over nadenkt, zakt de moed je in de schoenen, legde de nieuwe classispredikant uit. Des te belangrijker is het te beginnen in een huis van gebed. ‘Zalig hij die in dit leven, Jakobs God ter hulpe heeft’.

Een ontroerend moment in de liturgie vormde de voorbede, uitgesproken door de classispredikant, die zelf de responsie solo inzette met een Kyrieleison, waarop de gemeente antwoordde met eenzelfde Kyrieleison.

Ds. René de Reuver, scriba van de generale synode, was uit Den Haag gekomen om de nieuwe classis Veluwe toe te spreken. Hij wees op de communale motieven en op de collegiale. We zijn samen kerk, benadrukte De Reuver, en we werken als collegae samen, waarbij we het hart mogen openleggen voor elkaar. In het rapport 2025 gaat het om ‘van vergaderen naar ontmoeten’.

Martin Morsink vertelde hoe de oude classis Nederveluwe in de periode 1529-1620 heeft geworsteld om de Reformatie handen en voeten te geven. Verschillende priesters hielden vast aan oude rooms-katholieke praktijken. De overheid heeft uiteindelijk een doorzettende kracht laten zien.

De scriba Gerrit Bok leidde de presentatie in van een speciaal classissymbool. Het ging om een anker, symbool van de hoop.

Honderd kilometer noordelijker werd ds. Jan Hommes bevestigd in de Martinikerk in Groningen.

Foto: Wilbert van Iperen wordt na afloop gelukgewenst.